merdivenin son basamağında ‘sen’ varmışsın gibi..
‘bekliyormuşsun’
~
bugün dedim ki;
küçük de olsa bir ümit ışığı?
sustu
ve
sadece gülümsedi.
yumdu kirpiklerini, upuzun.
” kalktım sonra bir aşağı bir yukarı dolaştım
şiirler okudum şiirlerdeki yaşa geldim
karanfil sakız kokan soluğunu üstümde duydum. “
[pek bi’ güzel..]
senin kuşların olurdu mevsimi yolculuklara çağıran..
..
mevsimi aşka çağıran kuşların nerde senin?
i.özel
“Yüreğim yuvası diri bir sürgünde,
şarkıcı bir kuş,
Yüreğim dalları meyvelerle yüklü
bir elma ağacı.”
kafam güneş hüzmeleriyle dolu doktor. bu nedenle beynimin her hareketinde, karanlık noktalar yer değiştiriyor, anlıyor musun?